Klon

Porównaj te żałosne dokonania z magią aureatów. Przekonali jawory i dęby, aby dołączyły do nich, by walczyć z nieprzyjaciółmi, wyczarowywali żony i służących z kwiatów, przybierali postać myszy, lisa, drzewa, rzeki i tak dalej, budowali statki z pajęczych sieci, domy z krzewów róż…
– Susanna Clarke, Jonathan Strange i pan Norrell

W wierzeniach drzewo magiczne.

W historii kultury szczególne znaczenie ma konkretny gatunek klonu, klon jawor, po łacinie acer pseudoplatanus.

Klon jawor było to drzewo czczone przez starożytnych Greków, Persów oraz Słowian. Grecy i Persowie wierzyli, że jawory przynoszą błogosławieństwo oraz uzdrowienie. Z tego powodu Grecy obsadzali nimi drzewami drogi. Natomiast Persowie stawiali jawory na granicy miast, wierząc, że ochronią je od morowego powietrza.

U Słowian wiara w magiczne moce jaworu łączy się ze strachem. Z tego powodu nie można było obrywać gałęzi ani kaleczyć pnia ostrymi narzędziami. Ten, kto to zrobił ściągał kalectwo również na siebie. W późniejszym folklorze jawor staje się drzewem zakochanych. Pojawia się w słowiańskich pieśniach ludowych. Z jaworu bohaterowie często sporządzają gęśle. W folklorze polskim wierzono także, że ma moc odpędzania diabła i dlatego zmarłego kładziono na desce z tego drzewa.

Pokaż bibliografię

Literatura:

  • Na początku było drzewo, Warszawa 2011.
  • Brzeszcz K., Dobrze znane? O drzewach inaczej, [w:] „Zeszyty Edukacyjne Śląskiego Ogrodu Botanicznego”, t. 11, Mikołów.
  • Marszałek E., Las i drzewa w kulturze i wierzeniach.
  • Byliny, Wrocław 1955.

Źródło ilustracji:

      • Acer pseudoplatanus, [w:] Brockhaus and Efron Encyclopedic Dictionary, 1890—1907.