Dyptam

Content Reveal: No heading was specified

Odnalazł wzrokiem swoją różdżkę leżącą wśród liści, chwycił ją i wetknął jej koniec do magicznej torebki.
– Accio dyptam!
Z torebki wyskoczyła brązowa buteleczka. Złapał ją i szybko wrócił do Hermiony i Rona, który miał teraz półprzymknięte powieki, a spod nich wyglądały tylko białka oczu.
– Zemdlał – powiedziała Hermiona, która też była blada; nie wyglądała już jak Mafalda, choć wciąż miała siwe pasemka we włosach. – Odkorkuj ją, Harry, ręce mi się trzęsą.
Wyciągnął korek z buteleczki, a Hermiona wzięła ją i wylała trzy krople na krwawiącą ranę. Buchnął zielonkawy dym, a kiedy opadł, Harry zobaczył, że krwawienie ustało. Rana wyglądała teraz na starą: żywe mięso porosła nowa skóra. – J. K. Rowling, Harry Potter i Insygnia Śmierci

Roślina znana także z historii kultury.

Nazwa łacińska dyptamu, a dokładniej dyptamu jednolistnego, to dictamnus albus. Dyptam znany jest także jako krzew Mojżesza.

W mitologii słowiańskiej wiązano go z wiłami i rusałkami. Gorejący krzew z Biblii utożsamiany jest z dyptamem. Wiąże się to z charakterystyczną właściwością tej rośliny, która wydziela eteryczne olejki. W upalne dni dyptam może zapłonąć, ale nie spala się. Z tego też powodu w mitologii chrześcijańskiej stał się symbolem niezniszczalnego kościoła.

Literatura

  1. Iwicka R., Użycie roślin w telewizyjnych serialach fantastycznych, [w:] „Maska. Roślina”, nr. 27/2015.
  2. Moszyński K., Kultura ludowa Słowian, t. 2, cz. I, Kraków 1939.

Grafika

  1. Woodville W., Medical botany, Londyn 1790-1794.